De sledehondensport in Nederland

auteur: Guus Glastra

Aan het einde van de jaren zestig en het begin van de jaren zeventig kregen mensen steeds meer mogelijkheden om leuke dingen met hun hond of honden te gaan doen. Iedereen zocht eigenlijk een activiteit die het beste bij de hond paste. Bezitters van poolhonden (Siberian Husky, Samojeed, Alaskan Malemute en Groenland hond) zagen in hun dromen de dagen van Jack Londen al terug keren in Europa en Nederland. Mensen die o.a. door hun werk contacten hadden in Noord-Amerika, Canada en Alaska hadden daar vaak hun eerste ontmoetingen met sledehonden en de sport. O.a. uit de kennel van de familie Norris werden de eerste Siberian Husky's naar Nederland gehaald.

Aan het einde van de jaren zestig werden in Europa ook de eerste "wedstrijden" gehouden. Nog niet op de manier en met de regels die nu gelden, maar het begin was er. De materialen en kennis van die tijd was ook niet zoals nu. Eigenlijk was het een pionierstijdperk in Europa.

Binnen de SHKN (Siberische Husky Klub Nederland) werd een sportcommissie ingesteld, die de sledehondensport moest gaan promoten en in banen moest gaan leiden. Nederland kende in tegenstelling tot de meeste andere landen echter geen poolhonden club. De vier rassen waarmee de sport in Europa werd bedreven waren verdeeld over vier rasverenigingen. Zo ook de mensen die deze, voor Europa jonge, sport beoefende of wilde gaan beoefenen.

Eigenlijk was iedereen een beetje voor zichzelf, of in kleine groepjes bezig. In Friesland trainde enkele mensen, Op de hei van Hilversum trainde enkele mensen, rond Nijmegen waren mensen actief en in Noordwijk kwam wekelijks de zgn. strandploeg bij elkaar. Binnen de strandploeg hadden sommigen een trainingskar en daar werden de aanwezige honden voor getraind. Een vaste team samenstelling was eerder uitzondering dan regel en meer trainen dan een keer per week leek bijna professioneel. Onderling contact tussen de beoefenaars van de sport kwam niet zo vaak voor, al was een jubileum weekend van de Nederlandse Samojeden Club in Zorgvliet (nabij Appelscha) het begin van een 25 jaar durende traditie als begin van het sport seizoen in Nederland.

In Europa kwamen wat meer sledewedstrijden, in Duitsland, Zwitserland en Oostenrijk werden vaak door Poolhondenverenigingen wedstrijden georganiseerd en op persoonlijke titel organiseerde o.a. Lau van Leeuwen, Piet van Nimwegen, Jan en Magda van Berkel, Hyls Heringa en Aad Hekkers het eerste Nederlandse kampioenschap in Winterberg (Duitsland.)

Steeds meer ontstonden er contacten tussen de sportbeoefenaars onderling, de verdeling van deze mensen over de verschillende rasverenigingen was alleen wel lastig, en de behoefte aan een sportvereniging werd steeds sterker.

Sponsored by :