Veel voorkomende blessures bij werkende poolhonden

Auteur: Dr.A.Roos

De meest optredende blessures bij sledehonden hebben te maken met het bewegingsapparaat. Voetproblemen zijn de vaakst optredende blessures bij wedstrijdhonden. Maar ook andere problemen met spieren en gewrichten komen regelmatig voor en kunnen leiden tot het gedurende kortere of langere tijd niet mee kunnen lopen van de hond.

Het onderzoek van een kreupele/niet regelmatig lopende hond bestaat uit 3 onderdelen:

Het kijken naar de hond in het algemeen:

Aan de houding van een hond is al veel af te lezen over eventuele pijnlijkheden; een pijnlijke poot zal minder belast of zelfs opgetild worden in rust, soms staat de hond scheef of wil hij niet meer staan.

Het beoordelen van het gangwerk:

Behalve kreupel lopen, kunnen er ook andere dingen aan het gangwerk opvallen, zoals een korte pas, houding van de kop en staart tijdens het lopen.

Het bevoelen van het betreffende gebied:

Door middel van de eerste twee onderdelen van het onderzoek kun je vaak het probleem al aardig lokaliseren en met het bevoelen kun je dan door het vinden zwellingen, pijnlijkheden bij bewegen van de verschillende onderdelen het pijnlijke gebied nader bepalen en tot een diagnose komen. De meeste problemen met het bewegingsapparaat komen voor aan de voorpoten, dit komt omdat tijdens het rennen 75% van het lichaamsgewicht op de voorpoten gedragen wordt. Dit is nog duidelijker het geval wanneer de trail heuvel af gaat.

Hieronder zullen enkele veel voorkomende blessures besproken worden.

Middenvoetsbeentjes

Middenvoetsbeentjes kunnen problemen geven door het optreden van scheurtjes of chipjes die ervan afbreken; deze problemen worden het meest gezien bij sprintwedstrijden. Meestal treedt het op door overbelasting maar ook een slechte voeding, met name voor wat betreft de calciumhuishouding kan een rol in het optreden spelen. Behandeling varieert, afhankelijk van het probleem, van rust tot operatief ingrijpen.

Polsgewricht

Het belangrijkste probleem van de voorbenen betreft de pols en de pezen in dit gebied. Met name bij harde trails is de belasting van dit gebied hoog, hetgeen kan leiden tot verstuiking, overbelasting van dit gewricht met als gevolg zwelling en overvulling van het gewricht, maar ook overrekking of scheuring van banden (vergelijk met gescheurde enkelbanden en dergelijke bij de mens) of pezen komt voor. De meest gebruikte vorm van behandelen is rust, in milde gevallen kan er gebruik gemaakt worden van koude kompressen, of verbanden al dan niet met ontstekingsremmende zalven (vraag wel bij de wedstrijddierenarts welke zalf toegestaan is i.v.m. dopingreglement).

Elleboog

Ellebogen geven meestal weinig problemen bij racehonden, tenzij er sprake is van trauma.

Schouder

Een belangrijk probleem is een ontsteking van de slijmbeurs die onder de pees van de bicepsspier ligt. Meestal treedt deze blessure op bij harde trails of veel afdalingen in een trail. Het buigen van het schoudergewricht is erg gevoelig bij deze honden. De behandeling bestaat uit rust gedurende een voldoende lange periode. Andere problemen in het schoudergebied zijn vooral spierproblemen, waarbij de spieren van de voorborst extra aandacht verdienen, omdat hierbij een niet goed passend harnas nog wel eens een rol speelt.

Achterbeen

Kreupelheid aan de achterbenen treedt veel minder vaak op, een nog wel eens optredend ernstig probleem is het scheuren van de achillespees. Honden die dit betreft moeten onmiddellijk uit de race genomen worden. De behandeling is operatief, maar het is dubieus of deze honden ooit nog actief in de sport gebruikt kunnen worden. Een enkele keer zie je ook problemen met de knie zoals een kniepees die van zijn plaats schiet, ook hierbij zal operatief ingegrepen moeten worden.

Spier- en peesblessures

Spierblessures komen vaak voor bij sledehonden, kneuzingen en verstuikingen treden ook op. Vaak gaat het gepaard met scheuring van spiervezels. De verschijnselen kunnen bestaan uit zwelling, warm zijn van het gebied, plaatselijke pijnlijkheid en verkleuring van de huid. Kreupelheid kan optreden, afhankelijk van de plaats van de beschadiging. Bij sledehonden treden de beschadigingen meestal op in de spieren van de nek, rug en schouder. De behandeling moet zo snel mogelijk begonnen worden en bestaat uit rust, het gebruik van medicijnen die de optredende ontsteking remmen (NSAID's) en ice-packs. Tegenwoordig wordt er ook gebruik gemaakt van fysiotherapie, zowel manueel als met magneetveldtherapie of andere apparatuur.

De bovengenoemde blessures zijn een opsomming van mogelijkheden, maar de lijst is zeker niet compleet, belangrijk is om een blessure tijdig te herkennen, omdat doorlopen met een lichte blessure tot verregaande beschadigingen en ernstigere blessures kan leiden, waarbij het herstel veel langer duurt, dan wanneer de oorspronkelijke blessure adequaat behandeld wordt.

Sponsored by :